de Kerk
De Nederlands Hervormde kerk aan de Teisterbandstraat in Kerkdriel is gebouwd in 1952-1953 naar ontwerp van architectenbureau H.A. en G. Pothoven te Amersfoort. De kerk werd gebouwd op de fundamenten van de in 1945 verwoeste oude dorpskerk. De kerk is een recht gesloten zaalkerk met aanbouwen en een terzijde geplaatste toren met balustrade en opengewerkte klokkenstoel.
In de kerk bevindt zich een fraai orgel, een zogenaamd mechanisch sleepladenorgel, dat in 1953 is gebouwd door de firma Pels & Zoon te Alkmaar.
'den scheeven' toren
Ons kerkgebouw staat op een historische plek, aan de Teisterbandstraat in Kerkdriel. De katholieken van Kerkdriel bouwden er rond 1300 de Sint-Maartenskerk.
De kerk werd in verschillende fasen verbouwd, met een nieuw koor eind 14e eeuw, een aangebouwd schip en transepten in de 15e eeuw. De toren was geheel van baksteen opgetrokken, met blindbogen versierd en bekroond door een hoge spits. Aan de zuidzijde van de toren werd een vierkante traptoren uitgebouwd. Het ruime schip was met de zijbeuken onder één dak gebracht. De zijbeuken werden langs de toren doorgetrokken en schuin afgesloten. Ze waren opgetrokken van baksteen in combinatie met natuursteen.
Aan het eind van de 16e eeuw, tijdens de Reformatie, kwam de kerk in handen van de protestanten.
Omdat de kerk te groot was voor de kleine protestantse gemeente werd in 1847 in de kerk een muur opgetrokken die het schip en de zijbeuken scheidde van het transept en koor.
De kerk stond lange tijd bekend om zijn fraaie muurschilderingen en sculpturen.
WOII
De Duitse oorlogsindustrie had een groot tekort aan metalen (voornamelijk koper en tin). Dat leidde in 1942 tot het besluit inbeslagname van kerkklokken. Dit betekende dat alle kerkklokken moesten worden aangemeld bij de ‘Rüstungsinspektion’, waarna deze massaal werden ingevorderd. In heel Nederland ging het om ongeveer 6.700 kerkklokken, zo ook de klok van de Hervormde kerk, om te worden omgesmolten voor de productie van kanonnen en munitie.
De oorlogshandelingen lieten overal hun sporen na met beschietingen en bombardementen, ook in Kerkdriel. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, werden veel monumentale gebouwen verwoest.
De Royal Marines waren vanaf de zuidkant de Maas overgestoken, tegelijkertijd met de aanval van de Prinses Irenebrigade op Hedel. Een ‘Sprengcommando’ uit Zaltbommel kreeg opdracht om alle kerktorens in de Bommelerwaard op te blazen, omdat de torens als uitkijkpost zouden fungeren.
Op 23 april 1945 werd de toren van de kerk vernietigd. De scheve toren belandde op het schip, en verwoestte daarmee een groot deel van de kerk.
Wederopbouw
Na de oorlog werd een bouwcommissie aangesteld. In overleg met de ‘Bouw – en restauratiecommissie’ te ’s-Gravenhage werd aan architectebureau Pothoven uit Amersfoort de opdracht gegeven om een plan op te stellen tot restauratie van de verwoeste kerk. Op 24 april 1946 werd dit plan voorgelegd aan de gemeenteleden.
Er volgde jarenlang gesteggel tussen de katholieke en protestantse kerken over een eventuele wederopbouw. In de tussentijd raakte de kerk steeds meer in verval.
In 1950 werd de eerder toegezegde financiële bijdrage van het departement Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen (een bijdrage van ƒ 608.023,00) ingetrokken. Een grote teleurstelling.
In 1952 werd besloten de kerk te slopen. De architect kreeg opdracht om een ontwerp te maken voor de bouw van een nieuwe kerk. Als aannemer werd de firma T. van Hoogevest uit Amersfoort benaderd.
Op 6 september 1952 werd de eerste steen gelegd.
Inwijding nieuwe kerk
Op 12 september 1953 werd de nieuwe kerk en het orgel in gebruik genomen.
Door de heer A.. Albrecht is een gedenkalbum samengesteld van de inwijdingsdienst, met een transcriptie van alle toespraken, de prediking door ds. Bezemer, schriftlezingen en diverse foto’s.
U kunt het gedenkboek hier downloaden: Gedenkboek 6 maart 1955
1982: Predikantenborden
Door ds. Sterk werd het plan geopperd om herinneringsborden te laten maken waarop de predikanten vermeld zouden worden die in de loop van de geschiedenis in de gemeente hadden gediend.
De predikantenborden werden gemaakt door oud-Drielenaar Wim van den Anker.
In prachtige letters worden de 34 predikanten weergegeven. Ook zijn de twee belangrijkste historische gebeurtenissen rond de kerk vastgelegd: de verwoesting van het oude kerkgebouw op 23 april 1945, en de in gebruikneming van de huidige kerk op 12 september 1953.
1999: Renovatie
In 1999 is de kerk grondig gerenoveerd en verbouwd. Het gebouw kampte met lekkende dakgoten, kapotte dakpannen, grote scheuren in de muren en slecht stucwerk. Onder regie van aannemer van Doorn hebben veel vrijwilligers meegeholpen met stucadoren en schilderen. Met een prachtig resultaat. Het zonlicht kan aan alle kanten door de hoge ramen naar binnen stromen. Het gebouw straalt rust uit.